KOŁO TEATRALNE
OŚ CZASU KOŁA TEATRALNEGO MiM
2018 | Wszystko zaczęło się od „Staruszek”
Pierwsze teatralne kroki. Grupa zerówkowa zdobywa I miejsce w Powiatowym Konkursie Piosenki Aktorskiej i Kabaretowej w SP nr 4 w Mińsku Mazowieckim za interpretację piosenki Kabaretu Starszych Panów „Staruszki”. Z tym samym repertuarem występujemy w amfiteatrze przy Pałacu Dernałowiczów podczas obchodów Spółdzielni Mieszkaniowej „Przełom”.2019 | Powstaje Teatr MiM
Rodzi się koncepcja szkolnego koła teatralnego MiM. Nazwa nawiązuje do pantomimy – jednej z pierwszych form wykorzystywanych przez naszych młodych aktorów. Powstaje m.in. pantomimiczna „Królewna Śnieżka”.od 2019 | Gramy również dla innych
MiM regularnie uczestniczy w koncertach charytatywnych „Trochę słońca”, prezentując scenki teatralne i układy choreograficzne.2020–2025 | Z teatrem wychodzimy poza szkołę
Występujemy dla szkolnej publiczności i seniorów związanych z Caritasem. Współpracujemy z Uniwersytetem Trzeciego Wieku w Mińsku Mazowieckim, przygotowując m.in. scenki inspirowane poezją Wisławy Szymborskiej i Adama Asnyka. Pojawiamy się również podczas miejskich wigilii na Starym Rynku.2024 | „Smok wawelski” i Srebrna Maska
Rozpoczynamy cykl przedstawień „Legendy polskie”. Ze spektaklem „Smok wawelski” jedziemy na Festiwal Teatrów Dziecięcych i Młodzieżowych „Srebrna Maska” w Siedlcach. Wracamy z główną nagrodą – Srebrną Maską! Nakręciliśmy również film pt. "Koty - cukierek albo psikus".2025 | „Bazyliszek” – kolejne wyróżnienie
Druga odsłona „Legend polskich”. Spektakl „Bazyliszek” prezentujemy podczas Wojewódzkiego Przeglądu Teatralnego „Kulturomaniak”, gdzie zdobywamy wyróżnienie. Dodatkowo nagraliśmy film "Bazyliszek i Wrota Czasoprzestrzeni".2026 | „Warszawska Syrenka”
Kontynuujemy podróż po świecie polskich legend. Przygotowujemy „Warszawską Syrenkę”, którą wystawiamy przed szkolną publicznością.…ciąg dalszy nastąpi!
Historia MiM wciąż się pisze. W kolejnych latach chcemy kontynuować cykl „Legendy polskie”, odkrywać nowe historie, rozwijać dziecięce talenty i – przede wszystkim – nadal czerpać radość ze wspólnego tworzenia teatru.